1
Mar
Pardus için paket yaparken bazen arşiv dosyası olmayan uygulamalarla karşılaşıyorum. Bunları kullandıkları sürüm takip sistemleri üzerinden ilgili komutları kullanarak bilgisayarıma çekiyorum ve içlerindeki sürüm takip sistemlerine ait dosyaları / bilgileri sildikten sonra arşivliyorum.

Küçük uygulamalar için birkaç .svn veya CVS dizinini (veya diğer sürüm kontrol yazılımlarının kullandığı dizinleri) silmek elle bile yapılsa zor olmayacaktır ama yazılımın boyutu büyüdükçe ve dizin sayısı arttıkça bu işi elle yapmak işkenceleşecektir. Bu durumun önüne geçebilmek için birkaç konsol komutundan yararlanabiliriz.

GIT için bu işlemin nasıl yapıldığını öğrenmek için hayır sever bir okuyucumdan bir yorum bekliyorum henüz ihtiyaç duymadığım için araştırma merakına gark olmadım. CVS için nasıl yapıldığını ise sağ olsun Doruk söyledi, geçen konusu açılınca:

find . -type d -name CVS -exec rm -rf {} \;

Bugün de tekrar SVN için benzer bir silme işlemi yaparken bunu anlatan Türkçe bir yazı var mı diye merak ettim, eğer aramaya inanma yeteneğim beni yanıltmıyorsa böyle bir yazı yokmuş. Aslında çok basit bir şey olduğu için normal de olmaması ama olsa da fena olmaz diyerek yazmaya başladım bir tane. Tek bir yöntem verip daha önceki bazı yazılarımda yaptığım gibi tek tek ayrıntılarını açıklamak yerine sadece farklı yöntemlerden kısaca bahsetmek ise tam bu satırları yazarken aldığım bir karar oldu :)


1. find ve rm komutlarından faydalanılabilir (rm'nin aldığı -f parametresi zorlama (force) yapmak, -r ise işlemin özyinelemeli olarak yapılması için kullanılmıştır):

$ rm -rf `find . -type d -name .svn`

2. find ve rm komutlarından biraz daha farklı bir şekilde de faydalanılabilir:

$ find . -name ".svn" -exec rm -rf {} \;

3. xargs, find ve rm ile şu şekilde bir kullanım gerçekleştirilebilir:

$ find . -name .svn -print0 | xargs -0 rm -rf

ya da

$ find . -type d -name '.svn' -print0 | xargs -0 rm -rdf

4. KDE'deki SVN için olan içerik menülerine şimdi bir baktım ama bu işi doğrudan menüden gerçekleştirmek için bir kısayol gözüme çarpmadı. Fakat ya vardır ya da var olacaktır gerçeğinden yola çıkarak alternatifler arasına ekliyorum. İşte şöyle bir şey.

5. svn expot komutu kullanılabilir:

svn export ~/frogatto-svn ~/frogatto-0.0


Kaynaklar:
1. Recursively delete .svn directories
2. Remove all .svn folders in a directory tree
3. Recursively remove all .svn directories
4. command line script to delete .svn files / folders
5. Unix Command To Remove Subversion .svn Directories
6. How do you remove subversion control for a folder?
7. How to delete all .svn folder in Linux / Mac?
22
Şub
GNU/Linux terminallerinde (terminal emülatörlerinde) renkli karakterler kullanmak için birkaç farklı yöntem bulunmaktadır. Bunlardan en bilineni NCurses ve türevleri olsa gerek. Diğer bir yaygın yöntem de terminale onun için anlamlı çeşitli özel kodlar göndermektir (rastlantıya bakın ki bu yazının konusu da bu özel kodlardır). Terminal ekranlarında renkli çıktılar almak sadece filmlerde güzel bir sahne çekmek için değil aynı zamanda çıktıların daha kolay okunması için de önemlidir. Örneğin bir derleme işleminin çıktısında tamamlanan işlemler yeşil, uyarılar sarı ve hatalar kırmızı olarak renklendirilse takibi daha kolay olacaktır (bkz: colorgcc).

Şimdi basit bir örnekle kaçış karakterlerini renkli karakterler oluşturmak için nasıl kullanacağımıza bakalım:



echo -e "\033[44;37;5m Merhaba \033[0m Dünya"

  • echo Ekrana herhangi bir karakter dizisi basmak için kullanılabilir.
  • -e echo komutunun kaçış karakterlerini aktifleştirmeye yarayan parametresi.
  • \033 kaçış karakterlerini kullanmaya başladığımızı söylemek için kullanıyoruz.
  • [ terminale gönderdiğimiz mesajın parametrelerini girmeye başladığımızı bildiriyoruz.
  • ; Parametreleri birbirinden ayırmak için kullanıyoruz.
  • 44;37;5m yazıların rengi, özellikleri ve arkaplan rengini ayarlamak için kullanılan örnek değerlerdir. Renk kodları belli bir sıraya bağlı kalınmadan kullanılabilir yani önce arkaplan rengini veya yazı rengini ayarlamış olmanız bir farklılık göstermeyecektir çünkü renk kodları farklıdır. m ile ise yazıya çeşitli ek özellikler kazandırılabilir, ayrıca terminale gönderdiğimiz özel mesajın sonlandığını da bildirmektedir. Kullanılabilecek kodların bir kısmını aşağıdaki listelerden görebilirsiniz:


Yazı renkleri

30  Siyah
31  Kırmızı
32  Yeşil
33  Sarı
34  Mavi
35  Mor
36  Camgöbeği
37  Beyaz


Arkaplan renkleri

40 Siyah
41 Kırmızı
42 Yeşil
43 Sarı
44 Mavi
45 Mor
46 Camgöbeği
47 Beyaz


Yazı özellikleri

0 Tüm özellikleri öntanımlılara döndür
1 Kalın yaz
4 Altıçizili yaz
5 Yanıp söndürerek yaz
7 Video renklerini tersine çevir

Yukarıdaki listelerden yararlanarak ve deneme yaparak, bundan sonra yazacağınız BASH betiklerini renklendirebilirsiniz (örnek bir kullanımı identi.ca göndergeci'nde görebilirsiniz).

Elbette terminale kaçış karakterleri göndererek yapabilecekleriniz sadece çıktıları renklendirmekle sınırlı değil. Yazılacakların terminal ekranının tam olarak neresinde görünmesini istiyorsanız oraya da yazdırabilirsiniz. Yalnız bu tip imlecin veya çıktıların yerini değiştiren kodları kullanmadan/kullandıktan önce/sonra ekranı temizlemek iyi olacaktır. Ekranı temizlemek için şu iki (veya sizin keşfettiğiniz başka bir) komuttan yararlanabilirsiniz:

clear
echo -e "\033[2J"

Terminalde çıktıyı konumlandırmak için gerekenleri yine basit bir örnek üzerinde inceleyelim, aşağıdaki komut terminalin onuncu satırının beşinci sütunundan başlayarak Merhaba Dünya yazacaktır:

echo -e "\033[10;5H Merhaba Dünya \033[0m"



Eğer daha fazlasını istiyorsanız aşağıdaki anahtar ifadelere ve komutlara bakabilirsiniz:




tr -c "[:digit:]" " " < /dev/urandom | dd cbs=$COLUMNS conv=unblock | GREP_COLOR="1;32" grep --color "[^ ]"

yes "$(seq 232 255;seq 254 -1 233)" | while read i; do printf "\x1b[48;5;${i}m\n"; sleep .01; done

// renkli-merhaba.cpp
// g++ renkli-merhaba.cpp -o renkli-merhaba
// ./renkli-merhaba

#include >iostream<
#include >cstdlib<

int main()
    {
    system("clear");
    std::cout << "\033[32;1mRenkli Merhaba\033[0m" << std::endl;
    }



Kaynaklar:

  1. Terminal colour highlights
  2. Colour on text terminal
  3. Konsol Programlarında Çıktı Renklendirme ve GotoXY


3
Oca
Windows ve GNU/Linux arasındaki temel farklardan biri de yazılımların nasıl elde edildiğidir. Windows kullandığım zamanlar her yeni kurulumdan sonra (birkaç ayda bir) kullandığım yazılımların sitelerini ziyaret eder ve son sürümlerini indirerek bilgisayarıma kurardım. Pardus ve diğer GNU/Linux dağıtımlarında ise işler daha kolaydır. Sisteminizi yeniden kurduğunuzda halihazırda pek çok kullanıcının tüm ihtiyaçlarını karşılayan yazılımlar dağıtımının kurulum medyasında yer alır ve ek bir çaba harcamadan sisteminize kurulur. Kurmak istediğiniz diğer yazılımları ise her dağıtımın kendine has özellikleri olmakla birlikte benzer bir yapıya sahip paket yöneticileri aracılığıyla dağıtımınızın depolarından çekerek sisteminize kurabilirsiniz.

Paket yöneticileri son kullanıcı için oldukça konforlu bir çalışma ortamı sunsa da gelişmiş kullanıcılar konsol kullanmak isteyebilirler. Paket yöneticisini konsol üzerinden kullanmak için dağıtımınızın wiki sayfalarını kontrol edebilirsiniz. Örneğin Pardus'ta konsol üzerinden paket işlemleri yapmak için PardusWiki'deki ilgili maddeyi okuyabilir veya

pisi help

komutunu kullanabilirsiniz. Pisi'yi konsol üzerinden kullanarak paket kurmak, paket aramak, paket inşa etmek gibi pek çok işlemi kolayca gerçekleştirebilirsiniz. Örneğin sisteminize hede isimli harika bir oyun yüklemek istiyorsanız vermeniz gereken tek komut şudur:

sudo pisi it hede

Eğer oyun oynamayı çok seven bir çocuğunuz varsa depodaki tüm oyunları tek bir komutla yükleyebilirsiniz de:

sudo pisi it -c game

Yukarıdaki -c parametresi aracılığıyla Pardus depolarındaki oyun bileşenin altındaki tüm paketleri seçimini sağladık. Diğer bileşenlerin neler olduğunu öğrenmek içinse:

pisi lc

komutunu kullanabilirsiniz. Aynı şekilde bu listedeki bileşen ve alt bileşenleri de sisteminize tek seferde kurabilirsiniz. Eğer paket kurarken veya kaldırırken kullandığınız komutun tam olarak ne yapacağından emin değilseniz -n (yaparmış gibi) parametresini kullanabilirsiniz:

sudo pisi rm -c game -n

Sisteminizden tek bir paketi kaldırmak içinse

sudo pisi rm hebele

komutunu kullanabilirsiniz. Bu komut aracılığıyla hem hebele ismindeki paket hem de çalışmak için hebele'ye bağımlı paketler sisteminizden kaldırılır çünkü bu bağımlı paketler bağımlı oldukları paket olmadan ya çalışmayacaklardır ya da eksik çalışacaklardır. Eğer ne yaptığınızı biliyor ve hebele'yi kaldırmak bununla birlikte hebele'ye bağımlı olan paketleri kaldırmamak istiyorsanız bağımlılık bilgilerini dikkate alma parametresini kullanabilirsiniz:

sudo pisi rm hebele --ignore-dependency

Pardus depolarında binlerce yazılım olmasına rağmen kullanmak istediğiniz paket depolarda olmayabilir, eğer olmayan bu paketi kendiniz oluşturmak ister ve ilgili kaynaklardan yararlanarak paket dosyalarını oluşturursanız şu komutu kullanarak Pisi paketini yapabilirsiniz:

sudo pisi bi /home/kullanıcı-adı/heyohey/paket/pspec.xml

Elbette yapabilecekleriniz bunlarla sınırlı değil pek çok farklı parametre aracılığıyla tüm ihtiyaçlarınızı giderebilirsiniz. Eğer yapmak istediklerinizi doğrudan Pisi parametreleriyle halledemiyorsanız GNU araçlarından da yararlanabilirsiniz.

Örneğin yerel dizinlerdeki paketler şu şekilde kolayca kurulabiliyor (kendi yaptığınız çoklu paketleri denerken çok işe yarıyor :)

sudo pisi it heygidihede*.pisi

Fakat aynı işlemi doğrudan depolar üzerinde gerçekleştirmek şu an için mümkün değil sanırım. Fakat konsolun gücünden yararlanarak bir şeyler yapabiliriz:

pisi sr latex -vN | cut -f1 -d' ' -d'-' -d' '

komutuyla (son tırnak arasında pek belli olmasa da boşluk vardır). Sistemde tanımlı olan depolardaki içinde latex geçen tüm paketlerin sadece isimleri ekrana yazdırabilir:

  • texlive-latexrecommended
  • python-sphinx
  • hevea
  • latex-feynmf
  • latex-gbrief
  • texlive-latex
  • latex-mh
  • texlive-latexextra
  • latex-svninfo
  • latex-beamer
  • chktex
  • latex-xmltex
  • latex-maltese
  • kile
  • latex-xcolor
  • latex-currvita
  • latex-leaflet
  • lyx
  • latex-europecv
  • dvipost
  • docutils
  • latex-envlab
  • wv
  • latex-glossaries
  • latex-passivetex
  • texlive-latex3texmaker
  • geany

Sadece isminde latex geçen paketler içinse şu komut kullanılabilir:

pisi sr latex -vN --name | cut -f1 -d' ' -d'-' -d' '

Bu komutun çıktısı ise şu şekilde:

  • texlive-latexrecommended
  • latex-feynmf
  • latex-gbrief
  • texlive-latex
  • latex-mh
  • texlive-latexextra
  • latex-svninfo
  • latex-beamer
  • latex-xmltex
  • latex-maltese
  • latex-xcolor
  • latex-currvita
  • latex-leaflet
  • latex-europecv
  • latex-envlab
  • latex-glossaries
  • latex-passivetex
  • texlive-latex3

Bu çıktılarla sudo pisi it'i beslemek için de:

pisi sr latex -vN | cut -f1 -d' ' -d'-' -d' ' > kurulacaklar
sudo pisi it -n `cat kurulacaklar`

komutları kullanılabilir.

Aşağıdaki paket(ler) zaten kurulu ve yeniden kurulmayacak:
wv texlive-latex texlive-latexrecommended

Bağımlılıkları sağlamak için bu paketler verilen sırada kurulacaktır:
python-Jinja2 texlive-fontsrecommended texlive-latexextra latex-europecv texlive-xetex dvipost aiksaurus libXp openmotif t1lib xdvik lyx texlive-latex3 latex-glossaries dvipng kile docutils Pygments python-sphinx latex-svninfo geany hevea texmaker latex-maltese latex-currvita latex-envlab latex-beamer texlive-metapost latex-feynmf latex-xmltex latex-xcolor latex-mh latex-gbrief latex-passivetex chktex latex-leaflet
Paket(ler)in toplam boyu: 216.19 MB

Kurulumu gerçekten yapmak istiyorsanız -n parametresini kaldırabilirsiniz. Yukarıdaki komutlarda geçen tırnağı ve her ne kadar yukarıda geçmese de kalbimizde yaşayan diğerini aşağıdaki tuş komboları aracılığıyla çizebilirsiniz:
  • ALT GR + ş ´
  • ALT GR + , `

Son olarak yukarıdaki paket kurma senaryosuna benzer bir paket kaldırma senaryosunu canlandırarak huzurlarınıza veda ediyorum (Bu arada katil uşak, uzaylı da uzaylıları yerinden etmeye çalışan görevli. Eee etme bulma dünyası, o değil film komedi gibi başlıyordu dram, macera, bilim kurgu karışımına döndü, neyse).

pisi li | grep PackageKit

PackageKit - Yazılım kurmayı ve güncelleştirmeyi basitleştirmek için tasarlanmış bir sistem
PackageKit-docs - PackageKit reference documents
PackageKit-glib - PackageKit Glib and Gtk+ libraries
PackageKit-qt - PackageKit Qt Libraries

pisi li | grep PackageKit | cut -f1 -d' ' -d'-' -d' '

PackageKit
PackageKit-docs
PackageKit-glib
PackageKit-qt

pisi li | grep PackageKit | cut -f1 -d' ' -d'-' -d' ' > kaldirilacaklar
sudo pisi rm -n `cat kaldirilacaklar`

Bağımlılıkları sağlamak için bu paketler verilen sırada kaldırılacaktır:
PackageKit-qt PackageKit PackageKit-glib PackageKit-docs

Ne Tıklarsan 1 TL Bağlantıları:


24
Ara
Uzun zamandır öntanımlı oynatıcı olarak VLC kullanıyorum. Bu sadece video dosyaları için geçerli olmasına rağmen Amarok'u MP3 çalmaya ikna edemediğim günlerde VLC'nin müzik için de ideal bir oynatıcı olduğunu gördüm. Noel arifesine girdiğimiz şu günlerde kulaklarımıza hala nasıl olur da yeni yıl melodileri çalınmadı diye merak ediyordum ta ki (her yerde bu ikiliyi kullanmak istiyorum deli gibi) VLC'nin başındaki şapkayı görene kadar. Söylediğim gibi VLC esprili olmasının yanı sıra çok yetenekli bir medya çalışma ortamı sunuyor, hem video hem de ses dosyaları için. Geliştirilmeye yeni başlanan VLMC ile bizleri nelerin bekleyeceğini ise zaman gösterecek.

Konumuza dönmeden (daha doğrusu başlamadan) önce geçmişe bir sıçrayış gerçekleştirelim (Dexter'laşamıyoruz bari Lost'layalım). GNU/Linux'a ilk geçtiğim günlerde Amarok ile MIDI çalamadığım için şaşırmıştım çünkü Winamp ile bu biçimi ek bir işlem yapmadan çalabiliyordum (hatırladığım kadarıyla) Windows kullandığım günlerde. GNU/Linux'ta ise MIDI için ayrı bir oynatıcı gerekiyordu. KMid sayesinde elime geçen her MIDI'yi çalabildim TiMidity++'nin de desteğiyle (Şimdiye dönme efekti...). Öİ'de bir kullanıcının MIDI dosyalarını çalamadığını okuyunca KMid'i tavsiye edecektim ama KDE4'e geçişte geride kalanlardan biri olmuş KMid de. Fakat üzülmeye gerek KDE 4 için sıfırdan KMid2 yazılmaya başlanmış ve şu an oldukça erken geliştirilme aşamasında olmasına rağmen güzelce çalışıyor (Pardus kullanıcıları şuradaki henüz bitmemiş kaynak paketi deneyebilirler).

Ne yani koskoca Pardus'ta bir MIDI çalmak için kaynak dosyalardan paket mi kurmak zorundayız? Elbete hayır (nerden alıştıysam bu duyar gibi oluyorum kalıplarına bilmiyorum peder). VLC sayesinde pek çok medyayı olduğu gibi MIDI'leri de sorunsuzca çalabilirsiniz. O değil benim hiç kaliteli (ama öyle böyle değil) bir ses kartım olmadı ki donanımsal olarak sentezlesin hedeyi hüdeyi. Neyse benim gibi sadece ses çıkarabilecek kadar kaliteli ses kartlarına sahip kullanıcılar için yazılımsal sentezleme çözümleri var imdadımıza yetişen. VLC de yazılımsal sentezleme yazılımlarından biri olan FluidSynth'den ve ses izlerinden yararlanarak MIDI'leri çalabilmektedir. İlk önce VLC'nin FluidSynth desteği ile birlikte gelip gelmediğini kontrol edin, eğer bu özellik yoksa dağıtımınızdaki paketçisiyle iletişime geçebilirsiniz, Pardus 2009'da bu özelliklik öntanımlı olarak gelmektedir, ayrıca bir işlem yapmanıza gerek yoktur. Daha sonra ise internet üzerinden ücretli veya ücretsiz olarak sunulmakta olan ses izlerini bilgisayara indirmeniz gerekmektedir. Son olarak da bu ses izlerinin yerini VLC> Araçlar> Tercihler (Gelişmiş)> Girdi/Kodekler> Ses Kodekleri> FluidSynth bölümü aracığıyla belirtmeniz gerekmektedir. Bütün bunlardan sonra istediğiniz her MIDI'yi VLC ile açabilirsiniz. Bitti mi? Evet bitti. Eee ekran görüntüsü yok bu yazıda hiç. Ses bu ya.?!

Sonraki yazılarda Özgür Müzik ile ilgili de bir kaç kelime etmek istiyorum, o zamana kadar bildiğinizi okuyabilir ve Jamendo'daki gıdalardan besilenebilirsiniz.


(Bu yazı Streams of Fear'ın MIDI'si dinlenerek ve noter huzurunda yazılmıştır. Hatta diş hekimleri de bütün bu olan biteni onaylamıştır.)

12
Ara
Pardus için nasıl paket yapılacağını anlatan onlarca güzel belge var. Bu da onlardan biri olması için başlanılmış olan bir yazının ilk cümleleri. Peki bunca belge varken yeni bir taneye ne gerek var diye sorabilirsiniz. Pisi paketi yapımı basit olmasına rağmen, GNU/Linux'la veya Pardus'la yeni tanışan kullanıcılarca mesafeli yaklaşılan bir konu. Bununla birlikte bir paket yapmanın kaynak koddan yazılım kurmaktan daha zor bir tarafı yok, hatta paket oluşturarak yazılımı bu şekilde kurmanın daha kolay olduğunu iddia edebilirim. Çünkü kaynak koddan yazılım kurarken en basitinden ./configure, make, sudo make install vb. komutları konsol üzerinden çalıştırmak gerekir. Bu işlemler eğer kullanıcı daha önceden konsol arayüzüyle tanışıklığı yoksa zor olarak değerlendirilebilir. Paket yapmanın kolaylığı ise bu noktada anlaşılıyor. Pardus için bir paket yapmak için hiçbir konsol komutu kullanmanıza gerek olmadığını gösterir bir örnek üzerinden bu durumu daha iyi anlatabilirim sanırım.

İlk önce kısa bir ihtiyaç listesi çıkaralım:
  • Pardus için paket yapmak isteyen bir bünye (yazıyı buraya kadar okumaya tahammül edebildiyseniz tamamdır).
  • Güncel bir Pardus 2009 kurulumuna sahip bilgisayar.
  • Temel geliştirme paketleri (http://svn.pardus.org.tr/pardus/2009/stable/system/devel/ adresinde bulunan paketleri Paket Yöneticisi'nde aratarak yükleyebilirsiniz).
  • Paketle servis menüsü (http://tinyurl.com/paketle adresinden indirebilir, /home/kullanıcı-adınız/.kde4/share/kde4/services/ServiceMenus dizinine kopyalayarak kullanıma hazır hale getirebilirsiniz).
  • PisiYap (Paket Yöneticisi aracılığıyla yükleyebilirsiniz).
  • KWrite
  • Dolphin

İhtiyaç listesindekileri tamamladıktan sonra aşağıdaki basamakları takip ederek paket yapımı adına ilginç bir yolculuğa çıkabilirsiniz:

1. KDE Menüsü içinde bulunan Geliştirme bölümüne girerek PisiYap'ı açın.


2. PisiYap ilk kez kullanıyorsanız bir kereye mahsus olarak çeşitli ayarları gerçekleştirmeniz gerekiyor. Ayarları yapabilmek için üst bölümde yer alan Ayar sekmesine basın. Ayar bölümünde paketçi bilgilerini ve paketlerin oluşacağı dizini belirleyin. Bilgileri girdikten sonra Tamam düğmesine basarak ayarların kaydedilmesini sağlayın.




3. Arşiv sekmesine geçerek paket yapımına devam edebilirsiniz. İnternetten indirmiş olduğunuz bir arşiv dosyası varsa bu dosyayı seçerek arşivin tekrar indirilmemesini sağlayabilirsiniz. Bu seçenek sayesinde incelemek için önceden indirdiğiniz arşivin tekrar indirilmesi önlenerek zaman ve bant genişliği kaybetmemeniz sağlanır. Gözat bölümünden arşiv dosyasının yerini seçer ve yönetici parolanızı girerseniz PisiYap sizin için arşiv dosyasını /var/cache/pisi/archives dizinine kopyalar.




Ev sayfası bölümünde yazılımın ana sayfasının adresini yazabilirsiniz. Arşiv adresi ise yazılımın paketlediğiniz sürümünün iternette bulunduğu yeri tanımlayacağınız bölümdür. Yazılımın indirme (download) bölümünde gerekli bağlantıları bulabilirsiniz. Yazılımın sürümü paket isminden otomatik olarak bulunmaktadır. Eğer arşiv dosyasında sürüm bilgileri yoksa veya herhangi bir nedenle sürüm bilgisi doğru tahmin edilmemişse sürüm numarasını elle de girebilirsiniz.

4. Paket sekmesinde ise paket isminin otomatik olarak seçildiğini görebilirsiniz. Eğer pakete farklı bir isim vermek isterseniz Yeni Paket İsmi bölümünden bu ismi girebilirsiniz. Paketçi ismi ve e-posta adresini Ayar bölümünde tanımladığınız için buradaki bilgiler eğer istediğiniz gibiyse değiştirmeden bırakabilirsiniz.






5. pspec.xml sekmesiyle paketimize şekil vermeye devam edelim. Lisans bölümünden özgür yazılımlarca sık kullanılan lisansları bulabilirsiniz. Eğer paketini yaptığınız yazılım bunlarda birini kullanıyorsa buradan seçim yapabilirsiniz. Eğer içlerinde aradığınız lisans yoksa Yeni Lisans bölümünde elle lisans ismini belirtebilirsiniz. Pisi paketleri için hangi lisansların tanımlı olduğu ve hangi kısaltmayı kullandığını http://svn.pardus.org.tr/uludag/trunk/pisi/pisi-spec.rng adresinde license araması gerçekleştirerek görebilirsiniz. Yazılımın hangi lisansı kullandığını ise yazılımın internet sitesinden veya arşivi içinden çıkan LICENSE, COPYING, vb. dosyadan öğrenebilirsiniz.



IsA bu bir kuş, bu bir uçak, hayır bu süper bir konsol yazılımı bölümüdür. Yazılımın ne tür bir yazılım olduğunu IsA etiketi aracılığıyla tanımlayabilirsiniz. Kısaca şu şekilde özetlenebilir seçilebilir değerlerin ne oldukları:

  • app genel olarak yazılımlar.
  • app:console konsol üzerinde çalışan yazılımlar.
  • app:gui grafik kullanıcı arayüzüne sahip yazılımlar.
  • app:web internetle ilgili yazılımlar (tarayıcı, sohbet yazılımları vs. değil)
  • data herhangi bir konuyla ilgili veri paketleri (oyunun haritaları, grafik yazılımları için fırçalar...)
  • data:doc belgelendirme içeren paketler.
  • data:font yazıtipleri.
  • driver sürücü paketleri.
  • library kütüphaneler.
  • locale yerelleştirmeler.
  • kernel çekirdekle ilgili şeyler.
  • service servisler.

Özet bölümünde paketi özetleyebilecek başlığımsı tanımlar kullanabilirsiniz. Başlılarda olduğu gibi kısalığına ve konuyu özetleyebilmesine dikkat etmeye çalışın ve sonda herhangi bir noktalama işareti kullanmayın.

Açıklama bölümünde ise paket hakkında kafanızda bir tanım veya verebileceğiniz bir örnek varsa eklemekten çekinmeyin. Paketin internet sayfasında veya indirdiğiniz arşiv dosyasında bulunması muhtemel README (OKUBENİ) dosyasında geliştiricisinin yazmış olduklarından kopya çekebilirsiniz.

actions.py sekmesinden yazılımın hangi derleme sistemi ile kuruluyorsa ona uygun modülü seçmeniz gerekmektedir. Arşiv dosyasının içine göz atarak, INSTALL (YÜKLE) dosyasını okuyarak veya yazılımın internet sitesinin kurulum hakkındaki sayfasını ziyaret ederek gerekli bilgileri edinebilirsiniz. İlgili modülleri nasıl kullanacağınız hakkında detaylı bilgiyi http://tr.pardus-wiki.org/Pardus:ActionsAPI adresinden edinebilirsiniz.




Derleme (inşa) sistemleri hakkında kendim için bir okuma listesi çıkardım, aşağıdaki gibidir. Şimdi değilse bile daha sonra oluşturacağınız paketler için faydalı bilgiler edinebilirsiniz.



6. Dosyalar sekmesinde pakete eklenecek ek dosyalarla ilgili ayarları gerçekleştirebilirsiniz. Eğer paketlediğiniz yazılım grafik kullanıcı arabirimine sahipse yazılımın KDE Menüsünde yer alması için Desktop dosyası oluşturma seçeneğini açabilir ve ayrıca yazılımın paket yöneticisinde hangi simgeyle görüneceğini ayarlayabileceğiniz simge etiketi ekleyebilirsiniz. Servis ve Çomar dosyaları oluşturma ise çeşitli gelişmiş paketler oluşturacağınız zaman ihtiyaç duyabileceğiniz seçenekler olduğu için şimdilik görmezden gelebilirsiniz.



İşlem bittikten sonra kaynak dizinini aç seçeneğini aktifleştirdikten sonra Oluştur düğmesine basarak paketimiz için taslak olarak niteleyebileceğimiz dosyaların oluşturulduğu dizine geçebiliriz.


7. Paket yapımına devam etmeden önce Hakkında sekmesine de göz atarak hem bir soluk alabilir hem de bu güzel yazılımın geliştiricilerini tanıyabilirsiniz. Buradan (ve şuradan) PisiYap'ı yapanlara; Murat Şenel, Serdar Soytetir, Kenan Pelit, Mehmet Nur Olcay ve H. İbrahim Güngör'e teşekkür ediyorum. Umarım yeni sürümler çıkarırlar.




8. Açılan Dolphin penceresine geçerek, bizden ilgi bekleyen paket dosyaları düzenlemeye başlayabilirsiniz. Unutmamanız gereken PisiYap'ın sadece işinizi kolaylaştıran bir araç olduğudur, paketi yapan yine siz olacaksınız. Bunun için de çeşitli temellleri bilmeniz gerekmektedir.




9. translations.xml dosyasıyla devam edelim. translations.xml pspec.xml dosyası için bir uluslararasılaştırma dosyasıdır, pspec.xml içindeki açıklama ve özet bölümleri gibi çok dilli olması gereken etiketler bu dosya içerisine alınarak pspec.xml dosyasının daha rahat okunabilir olması ve çeviri işlemlerinin daha kolay yapılması sağlanır. Bu dosya pspec.xml ile aynı dizinde bulunmalıdır. Çeviri yapacağınız dili belirtmek için http://www.iso.org/iso/english_country_names_and_code_elements adresindeki ülke kodlarını kullanabilirsiniz. Örneğin Türkçe için seçmeniz gereken kod tr'dir. Daha sonra da pspec.xml'in özet ve açıklama etiketi içindeki tanımları çevirmek istediğiniz dile aktarabilirsiniz. Bu işlemleri istediğiniz kadar dil için tekrar edebilirsiniz.




10. actions.py yazılımın kaynak dosyasından Pisi paketi haline hangi işlemlerden geçerek dönüştürüleceğinin tanımlandığı dosyadır. Python programlama dili yapısındadır. Paket yaptıkça, Pardus depolarındaki (http://paketler.pardus.org.tr/) kaynak paketleri inceledikçe, uygulama geliştirme arayüzünü (http://tr.pardus-wiki.org/Pardus:ActionsAPI) okudukça action.py üzerinde daha kolay işlem yapabilirsiniz.

Bu belgede tek seferde çok fazla detay verererek kafanızın karışmasını istemiyorum. Daha sonra okumak isteyebileceğiniz bir kaç yazının bağlantısı şu şekilde:


actions.py'de farklı python kodları ve fonksiyonları kullanmanıza imkan tanıyan kütüphaneleri kullanabilirsiniz. Paketi oluşturmak için ihtiyaç duyulan kütüphaneler varsa import ile actions.py içinde kullanılabilir olması sağlanabilir, nereden yükleneceği de from ile belirtilir. Örneğin SWFTools için sadece

from pisi.actionsapi import autotools
from pisi.actionsapi import pisitools

fonksiyonları yeterli olacaktır. Böylece pisi.actionsapi içindeki autotools ve pisitools dosyasındaki fonksiyonları pisitools.fonksiyon_adı(…) şeklinde kullanabilirsiniz.

Temel bir actions.py dosyası şu yapıdadır:

def setup():
   #Hazırlık işlemleri

def build():
    #Derleme işlemleri

def install():
    #Kurulum işlemleri


Yukarıdaki yapıyı paketlemek istediğiniz yazılıma göre şekillendirebilirsiniz. PisiYap'ın oluşturduğu actions.py'de küçük değişiklikler yaparak SWFTools için uygun hale getirebilirsiniz. get fonksiyonunu kullanmayacağınız için silebilirsiniz. pisitools.dodoc fonsiyonunu da sadece arşiv dosyasının içinden çıkan belgeleri yükleyecek şekilde değiştirebilirsiniz. Değişikliklerden sonra actions.py'yi kaydederek kapatabilirsiniz.




11. Paket dosyalarının bulunduğu dizine girerek pspec.xml dosyasını sağ tıklayarak Paketle düğmesine basın ve açılan iletişim penceresine yönetici parolanızı yazarak işlemin gerçekleşmesini onaylayın. İçinde bulunduğunuz dizinde swftools-0.9.0-1.pisi isminde bir Pisi paketi oluştu, fakat henüz işi bitmediği için yüklemeyin.




12. Dolphin'de yeni bir sekme açın ve /var/pisi/swftools-0.9.0-1/install dizinine girin. Bu, paketi sisteme kurmuş olsaydınız nereye ne yükleneceğini görebileceğiniz sanal bir kök dizindir. Buradaki dizinlere göre pspec.xml'yi şekillendirebilirsiniz.




13. pspec.xml içindeki Files (Dosyalar) etiketine geçerek all (hepsi) genel tanımı yerine daha özel tanımlamalar yapabilir ve böylece paketin bilginiz dahilinde olmadan herhangi bir yere bir şey kopyalamamasını sağlayabilirsiniz.




14. Bağımlılık bir paketin derlenebilmesi ve çalışabilmesi için gereken paketlerdir. İki çeşit bağımlılık vardır: Build Dependency (İnşa Bağımlılığı, paketin derlenebilmesi için gereken paketler) ve Runtime Dependency (Çalışmazamanı Bağımlılığı, paketin çalışabilmesi için gereken paketler). Paketlemek istediğiniz yazılımın derlenirken ve çalışırken hangi diğer paketlere ihtiyaç duyduğunu yazılımın sitesinden, arşiv dosyasının içindeki README ve INSTALL dosyalarından ve diğer dağıtımların bu yazılım için oluşturulmuş paketlerinden öğrenebilirsiniz.

Bağımlılık yazarken bazı noktalara dikkat etmelisiniz. Yazılımın derlenmesi için gereken diğer yazılımlar eğer http://svn.pardus.org.tr/pardus/2009/stable/system/devel/ adresinde bulunan temel derleme yazılımlarından biriyse bunları inşa bağımlılığı olarak yazmanıza gerek yok. Aynı şekilde yazılımın çalışması için gereken diğer yazılımlar eğer http://svn.pardus.org.tr/pardus/2009/stable/system/base/ adresindeki yazılımlar arasında bulunuyorsa bunları çalışma bağımlılığı olarak yazmanıza gerek yoktur.




SWFTools'un bağımlılıklarını arşiv dosyasının içindeki FAQ dosyasından öğrendikten sonra temel derleme ve temel sistem yazılımlarıyla karşılaştırarak pspec.xml'ye yazabilirsiniz.




15. Tüm bu işlemlerden sonra actions.py, pspec.xml ve translations.xml'in yeni halleri şöyledir:

actions.py:


#!/usr/bin/python
# -*- coding: utf-8 -*-
#
# Licensed under the GNU General Public License, version 3.
# See the file http://www.gnu.org/copyleft/gpl.txt

from pisi.actionsapi import autotools
from pisi.actionsapi import pisitools

def setup():
autotools.configure()

def build():
autotools.make()

def install():
autotools.install()

pisitools.dodoc("AUTHORS", "ChangeLog", "COPYING", "FAQ")


pspec.xml:

<?xml version="1.0" ?>
<!DOCTYPE PISI SYSTEM "http://www.pardus.org.tr/projeler/pisi/pisi-spec.dtd">
<PISI>
<Source>
<Name>swftools</Name>
<Homepage>http://www.swftools.org</Homepage>
<Packager>
<Name>Anıl Özbek</Name>
<Email>ozbekanil@gmail.com</Email>
</Packager>
<License>GPLv2</License>
<IsA>app:console</IsA>
<Summary>SWF manipulation and generation utilities</Summary>
<Description>SWFTools is a collection of utilities for working with Adobe Flash (SWF) files.</Description>
<Archive sha1sum="4860edc9f05e3cc5a55779aac3787cb0150146a8" type="targz">http://www.swftools.org/swftools-0.9.0.tar.gz</Archive>
<BuildDependencies>
<Dependency>freetype</Dependency>
<Dependency>jpeg</Dependency>
</BuildDependencies>
</Source>

<Package>
<Name>swftools</Name>
<Files>
<Path fileType="executable">/usr/bin</Path>
<Path fileType="data">/usr/share/swftools</Path>
<Path fileType="man">/usr/share/man</Path>
<Path fileType="doc">/usr/share/doc/swftools</Path>
</Files>
</Package>

<History>
<Update release="1">
<Date>2009-12-11</Date>
<Version>0.9.0</Version>
<Comment>First release</Comment>
<Name>Anıl Özbek</Name>
<Email>ozbekanil@gmail.com</Email>
</Update>
</History>
</PISI>


translations.xml:

<?xml version="1.0" ?>
<PISI>
<Source>
<Name>swftools</Name>
<Summary xml:lang="tr">SWF işleme ve üretme araçları</Summary>
<Description xml:lang="tr">SWFTools Adobe Flash (SWF) dosyalarıyla çalışmak için oluşturulmuş bir araç takımıdır.</Description>
</Source>
</PISI>


16. Son olarak pspec.xml'yi sağ tıklayarak ve Paketle seçeneğini çalıştırarak SWFTools'un paketini oluşturabilir ve oluşan paket dosyasını tıklayarak sisteminize kurabilirsiniz. Bu kadar.

Bu belge sadece Pardus paket yapımının zor olmadığını göstermek için yazılmıştır. Tek başına bir paket yapım kılavuzu olmasından ziyade paket yapmaya özendirici bir etki oluşturması amacıyla yazılmıştır. Eğer uzun bir süre kullanacağınız, yeni sürümü çıktığında sürüm yükseltmek isteyeceğiniz ve bakımını yaparken zevk alacağınız yazılımlar varsa bunları kaynak koddan yüklemek yerine paketini yaparak yükleyin. Böylece hem sisteminizle daha bütünleşik ve uyumlu bir şekilde yazılım yüklemiş olursunuz hem de paketinizi paylaşırsanız diğer kullanıcıların hiç uğraşmadan yazılımı yüklemesini sağlayabilirsiniz. Paket yapma konusunda yeteri kadar deneyime kavuştuktan sonra http://tr.pardus-wiki.org/Pardus:Yeni_geli%C5%9Ftirici_k%C4%B1lavuzu adresinde yer alan Yeni geliştirici kılavuzu izleyerek paketlerinizi resmi Pardus depolarına yükleyebilirsiniz.

Bu yazıyı yazarken ve paket yaparken yararlandığım kaynaklar aşağıdaki gibidir. Eğer paket yapmak istiyorsanız bu sayfaları tarayıcınızın yer imlerine ekleyerek ihtiyacınız olduğunda kullanabilirsiniz.



Bu yazı iki parçalı bir nasıl belgesinin ilk bölümüdür. İkinci bölümde yama hazırlama için kullanılabilecek yazılımlar, diğer dağıtımların depolarından nasıl yararlanılabileceği, karşılaşılan hataların giderilmesi için izlenecek yollar gibi biraz daha gelişmiş konuları örnekleyen bir yazılımın paketlenmesi anlatılacaktır.

Paket yaparken takıldığınız yerler olursa birçok destek yönteminden birini tercih edebilirsiniz:

  • E-posta Listeleri: Pardus-Kullanıcıları e-posta listesine üye olabilir ve sorularınızı yöneltebilirsiniz.
  • Özgürlükİçin: Pardus hakkında en hızlı geri dönüş ve yardım alabileceğiniz portalın forumunda yer alan PiSi Paket Yapımı bölümünde sorularınızı iletebilirsiniz.
  • Pardus Ansiklopedisi: Paket yapımıyla ilgili birçok konuda bilgi ve ipucu sunan bu kaynak aracılığıyla merak ettiğiniz çoğu şeye kendiniz cevap bulabilirsiniz. Geliştirici adayları ve katkıcılar için belgeler başta olmak üzere ilgili diğer pek çok belge sayesinde kolayca paket yapabilirsiniz.
  • Sohbet (IRC): Pardus geliştirici, katkıcı ve kullanıcıları ile yardımlaşmak ve bilgi alışverişinde bulunmak için irc.freenode.net sunucusunda bulunan resmi olmayan pardus sohbet kanalını da ziyaret edebilirsiniz.
25
Ağu

  • Size nasıl ulaştı: xkcd> XKCD: hayatı çözmüş karikatür> Teknik Destek Kopya Kağıtı
  • Karikatürün teklif hakkı: aslınınkiyle aynıdır
  • Açıklama: Aramaya inanmanın gücü hakkında güzel bir karikatür (bu benim lan). Bilgisayar hakkında sizden sürekli yardım isteyen kişilere çıktısını alarak hediye edebilir ya da daha basit bir şekilde karikatürün bağlantısını gönderebilirsiniz :)
22
Ağu
Paket yapımıyla uğraşıyorsanız ara sıra dosya izinleriyle oynamak zorunda kalabilirsiniz. chmod ne yazık ki pek aşina olduğum bir komut olmadığı için kullanmakta oldukça zorlanıyordum. Son yapmaya çalıştığım paketi bitirmeme bir chmod komutu kala eeeh eytere bea sınırını aştım ve Google'da konuyla ilgili araştırma yaparak yararlanabileceğim bilgileri derledim:

Erişim hakları, Linux dosya sistemi güvenliğinin bel kemiğini oluşturur. Her dosyaya ayrı ayrı verilebilen erişim izinleri sayesinde çok daha rahat bir sistem yönetimi gerçekleştirilebilir. Linux altında üç çeşit erişim hakkı vardır:

  • Okuma izni: dosyanın okuma izni varsa içeriği görülebilir, dizinin okuma izni varsa içerdiği dosyaların listesi alınabilir.
  • Yazma izni: dosyanın yazma izni varsa dosyayı değiştirebilir veya silebilirsiniz. Dizine yazma izni verildiğinde dizin altındaki dosyalar yazılabilir veya silinebilir.
  • Çalıştırma izni: dosyayı çalıştırma hakkını verir.

Erişim haklarının dışında bir dosyanın üç izin düzeyi daha vardır. Bunlar, dosyanın sahibi, dosyanın grubu ve diğer kullanıcılardır. Dosyanın sahibi, o dosyayı oluşturan kişidir. Her kullanıcının bir grubu da olduğu için, dosya oluşturulurken kullanıcı hangi grupta ise dosya da o gruba ait olacaktır. Dosyanın sahibi olmayan ve grubu da dosyanın grubuyla uyuşmayan sistemdeki kullanıcılar diğer sınıfına girerler.

Dosya izin bilgilerini görebilmek için ls komutu, -l parametresiyle kullanılabilir. Aşağıdaki dosya üzerindeki erişim haklarına göz atalım:

ls -l *.txt
-rw-r--r-- 1 maidis users 2 Ağu 22 22:50 test.txt

Dosya bilgisinin en sol kısmında izin hakları yer alır. En baştaki - işareti bunun düz dosya olduğunu belirtir (bu bir dizin olsaydı d olacaktı). maidis, dosyanın sahibi; users (kullanıcılar) ise grubudur.

Solda yer alan r,w ve x karakterleri sırayla okuma (read), yazma (write) ve çalıştırma (execute) haklarını belirtir. En soldaki - işaretini ayırdığımız zaman geri kalan harfleri üç adet üçlü grup haline getirebiliriz:



siz (you)
grup (group)
diğerleri (others)
rw-
r--
r--

Sırayla birinci harf kümesi dosya sahibinin izinlerini, ikinci harf kümesi grup izinleri ve son küme de diğer kullanıcıların izinlerini belirtir. Buna göre:

  • siz test.txt'yi okuyabilirsiniz, yazabilirsiniz, çalıştıramazsınız
  • dahil olduğu grup (örneğimiz için users) okuyabilir, yazamaz, çalıştıramaz
  • diğerleri okuyabilir, yazamaz, çalıştıramaz

Dosya ve dizin izinlerini değiştirmek için chmod komutu kullanılabilir. Bu komutu kullanırken hangi izin düzeyine (kullanıcı, grup veya diğerleri) hangi izinlerin verileceği veya kaldırılacağı yazılır.

Örneğin test.txt'nin okuma iznini kaldırmak için aşağıdaki komut kullanılabilir:

chmod -r test.txt

- işareti iznin kaldırılacağını belirtir. İzin vermek için ise + kullanılır. test.txt'nin yeni izinleri şu şekilde olur:

ls -l *.txt
--w------- 1 maidis users 2 Ağu 22 22:50 test.txt

Sadece grubun, sadece kullanıcının veya sadece diğerlerinin erişim hakkını değiştirebilmek için her izin düzeyi için bir harf tanımlanmıştır. Kullanıcı için "u", grup için "g" ve diğerleri için "o" yazarak belirli bir izin düzeyi için erişim hakkını değiştirmek mümkün olur. Bu üç harf, izinden hemen önce yazılır. Örneğin gruba test.txt'yi okuma izni vermek için:

chmod g+r test.txt

komutu kullanılabilir.

Her izin için aynı zamanda sayılar da tanımlanmıştır. Erişim izinlerini değiştirmek için her izne ait sayıları kullanabilirsiniz. Aşağıdaki tabloda izin düzeylerini sayılarla nasıl ifade edebileceğinizi görebilirsiniz:


ikilik taban onluk taban harf Türkçe karşılık
000 0 --- Okuyamaz, yazamaz, çalıştıramaz
001 1 --x Okuyamaz, yazamaz, çalıştırabilir
010 2 -w- Okuyamaz, yazabilir, çalıştıramaz
011 3 -wx Okuyamaz, yazabilir, çalıştırabilir
100 4 r-- Okuyabilir, yazamaz, çalıştıramaz
101 5 r-x Okuyabilir, yazamaz, çalıştırabilir
110 6 rw- Okuyabilir, yazabilir, çalıştıramaz
111 7 rwx Okuyabilir, yazabilir, çalıştırabilir
 


test.txt'ye tekrar göz atarsak bu sayıları nasıl kullanabileceğimizi daha rahat anlayabiliriz:

ls -l *.txt
--w-r----- 1 maidis users 2 Ağu 22 22:50 test.txt

Komutun çıktısını daha iyi anlayabilmek için şu şekilde tablolaştırabiliriz:



siz (you)
grup (group)
diğerleri (others)
-w-
r--
---
010
100
000

Kısacası bir paket yaparken dosyanın izinlerini verirken neyin ne olduğunu daha rahat anlayabilmek ve 40 kere deneme yapmak zorunda kalmamak için en başından kısaca bir göz atmak daha iyi olabilirmiş, bunu öğrendim.

Filmlerin sonunda bazen şöyle bir şey yaparlar: test.txt başından geçen onca olaydan sonra bir süre tedavi gördükten sonra tekrar bilgisayar ekranlarına dönerek hayranlarını sevindirdi.



Kaynaklar:
Erişim Hakları
chmod by the Numbers
21
Ağu
GNU/Linux ve Mozilla Firefox pek çok açıdan harika fakat bazı can alıcı eksiklikleri var tam olarak kendilerinden kaynaklanmayan nedenlerden ötürü. Tam ekran kipinde akıcı Flash video oynatamamak da Mozilla Firefox'un neredeyse en büyük eksikliğiydi diyebilirim. Geçmiş zaman kipi kullanıyorum çünkü ubuntumini.com'da yayımlanan Smooth Flash Playback By Hacking Firefox aracılıyla bu sorunu aşmak mümkün olabiliyor.

(Supported Features - xkcd)

Mozilla Firefox herhangi bir sorunla karşılaşılma ihtimaline karşı açık olan sekme ve pencereleri 10 saniyede bir yedekliyor, bu kısa yedekleme aralıkları da işlemciyi hayli meşgul ediyor ve Flash videoların akıcı olarak izlenememesine neden oluyor.

Bir yazılımın sahip olabileceği en detaylı ve en iyi ayar verme arabirimi olan about:config aracılığıyla yedekleme süresini 100 saniyeye çıkararak tam ekran kipinde akıcı Flash videolar elde etmek mümkün oluyor. Bu ayarı gerçekleştirmek için yapılması gerekenler şöyle:

  • Adres çubuğuna about:config yazarak bu adrese gidin.
  • Süzgeç alanına browser.sessionstore.interval yazarak yedekleme süresinin belirlendiği değişkeni çağırın.
  • Yedekleme süresinin değerini 10000'den 100000'e değiştirin (bazı kullanıcılar 30000 değerinin de işe yaradığını söylemiş, eğer 100 saniye sizin için çok fazlaysa farklı değerlerle denemeler yapabilirsiniz).
  • Bir video açarak ayarları test edin (gerçi aşağıda açılmışı var :) ).

20
Ağu
KDE için geçenlerde masaüstünde yaşayan bir karakter programcığını paketlemiş ve sadece resim dosyalarını değiştirerek Pardus için uyarlamıştım. Birkaç değişiklik daha yapacaktım ama fırsat bulamadım. Bugün de daha önceden ismini duyduğum xcowsay'a birkaç atıfla karşılaşınca bir göz atmaya karar verdim.

xcowsay konsol tabanlı bir inek olan cowsay'ın X uyarlaması, pratik olarak tüm masaüstü ortamlarında çalışabiliyor (her ne kadar KDE dışında bir masaüstü ortamında denemiş olmasam da). Oldukça gelişmiş özellikleri var (neye göre kime göre). xcowsay kullanıcının istediği şeyleri (ör: naber), fortune-mod aracılığıyla eğlenceli özlü sözleri veya DBus üzerinden programlardan gelen mesajları ekranda gösterebiliyor. Ayrıca konuşma baloncuğunun yanı sıra düşünce balonu da kullanılabiliyor. Daha görsel cümleler kullanmak isteyenler konuşma baloncuklarında görsel de kullanabilir.




qdbus uk.me.doof.Cowsay /uk/me/doof/Cowsay ShowCow möö
ile DBus üzerinden ineğe möö'lemesini söyleyebilir (xcowsay'i xcowsay --daemon komutuyla çalıştırmış olmanız gerekiyor),
xcowsay "Sen kaç beni tanıdılar"
ile ineği doğrudan konuşturabilir,
xcowsay --think çayır
ile ineği derin düşüncelere gark edebilir veya
xcowsay --dream /home/maidis/çayır.jpg
ile ineği ayaküstü hayaller alemine daldırabilirsiniz.

Bir eğlence uygulaması olarak sınıflandırılabilecek xcowsay hakkında daha fazla bilgi edinmek istiyorsanız XCowsay: İnekler Dile Gelirse'ye bakabilir ve eğer Pardus üzerinde denemek isterseniz sorumluluğu size ait olmak şartıyla şu adresten yararlanabilirsiniz (bu paketi kurabilmek için ayrıca fortune-mod'u da yüklemelisiniz).

Son olarak Cem Karaca'nın Ceviz Ağacı'nı da son verdiğim bağlantıdan dinleyebilirsiniz.
19
Ağu
Birden fazla arşiv dosyasını aynı anda açmak veya çok parçalı arşiv dosyaları oluşturmak gibi işlemlerin sadece konsol üzerinden kolayca yapılabiliyor olmasını sevmiyorum. Bununla birlikte konsolun internette gezinmek, müzik dinlemek gibi ilginç kullanım alanlarını merakla takip ediyorum.

Bugün de bir yandan Quake Live'nin yeni çıkan GNU/Linux sürümünü indirirken diğer taraftan da Google Reader'a düşen ilginç yazılara bakıyordum. Linux Journal'daki Tweeting from the Commandline with curl oldukça ilgimi çekti. Twitter kullanmadığım için Google'da küçük bir arama yaparak identi.ca'da nasıl yapılabileceğini buldum. Girilen parola ekranda görüldüğü için pek beğenmemiştim bu yöntemi. Parolayı girerken elimle ekranı kapatayım daha sonra da konsol ekranını ve geçmişini temizleyeyim diye düşünürken ras0ir daha iyi bir çözüm buldu :)

Ben de bu kod parçacığından yola çıkarak ve aşağıdaki kaynaklardan yararlanarak
şöyle bir betik yazdım:


#!/bin/sh
#
# identi.ca göndergeci // identi.ca sender
# ras0ir ve maidis'ten // by ras0ir & maidis
# sürüm 0.1 // version 0.1

echo "Mesajınız :"
read mesaj
echo "Kullanıcı adı:"
read kullanici
echo "P a r o l a :"
read -s parola
curl -u $kullanici:$parola -d status="$mesaj" http://identi.ca/api/statuses/update.xml > /tmp/identi.ca
clear
echo $mesaj
if grep -m1 "error" < /tmp/identi.ca
then
echo -e "\033[31mMesajınızı gönderemedik :( kullanıcı adınızı veya parolanızı yanlış girmiş olabilir misiniz?"
else
echo -e "\033[32mAllem ettik kallem ettik ve mesajınızı başarıyla gönderdik :)"
fi



Sanırım bugüne kadar yazdığım ilk betik bu, hataları olabilir, bu yüzden kullanırken dikkatli olunuz. Konsol yazılımı için ekran görüntüsü vermek ne kadar gerekli bilmiyorum ama aşağıdaki ekran görüntülerinden betiğin ne yaptığını daha rahat görebilirsiniz:



identi.ca'yı daha önce duymadıysanız şuradaki kısa tanımına göz atabilir veya Özgürlük İçin E-dergi'nin 16. sayısında yer alan (sayfa 13 - 18) inceleme yazısını okuyabilirsiniz.
17
Ağu
Aslında yeni ve güncelleştirilmiş Pardus paketleri için güzel bir plasmoid yapılabilir ama o zamana kadar yazının devamında okuyabileceğiniz alternatif bir yöntem de kullanılabilir. Fakat bu yöntemle sadece paketlerin isimlerini ve açıklamalarını görebiliyorsunuz. Tek tıklama ile istediğiniz paketlerin veya güncellemelerin kurulması için bahsettiğim tipte bir plasmoidi beklemek gerekecek. Dosya Takipçisi ile yeni ve güncelleştirilmiş paketleri kontrol etmek için yapmanız gerekenler şöyle:
1. pisi help komutuyla yeni ve güncelleştirilmiş paketleri listelemek için gereken komutları öğrenelim:
  • pisi ln komutu depolardaki en yeni paketleri listeler. Kullanımı list-newest depo1 depo2 ... depoN seçenek şeklindedir. Eğer herhangi bir depo belirtilmezse, tüm depolardaki yeni paketler listelenir. Seçenek olarak -s [--since] değer (yyyy-aa-gg biçiminde verdiğiniz tarihten sonra depoya eklenen paketleri listelemek için) ve -l [--last] değer (n önceki depo güncellemesinden itibaren depoya eklenen yeni paketleri listelemek için) kullanılabilir.
  • pisi lu komutu yükseltilecek paketlerin listesini verir. Kullanımı list-upgrades seçenekler şeklindedir. Seçenek olarak --ignore-build-no (İnşa numarasını dikkate almamak için), -l [--long] (Uzun biçimde göstermek için), -c [--component] değer (Verilen bileşen altındaki güncellenebilir paketleri listelemek için) ve -i [--install-info] (Detaylı kurulum bilgisi göstermek için) kullanılabilir.
2. Gerekli pisi komutlarını her sistem açılışında otomatik olarak çalıştırmak için Sistem Ayarları> Gelişmiş> Otomatik Başlat yolunu kullanarak bir kısayol oluşturmamız gerekiyor. Uygulama ekle düğmesini kullanarak

pisi ln -l 7 > /tmp/paket-ne-yeni.txt && pisi lu >> /tmp/paket-ne-yeni.txt

komutunun sistem açılışında çalışmasını sağlayalım. Kısayolun başlama yeri olarak başlangıç'ı ve gelişmiş özelliklerinden sadece KDE içerisinde otomatik başlat seçeneklerini seçelim.



Eğer bu komutun her sistem açılışında değil de sadece haftada bir kaç kez çalışması isteniyorsa Görev Zamanlayıcı kullanılabilir.

3. Sistemimizi yeniden başlatalım ya da ikinci adımdaki komutu bir kereye mahsus olmak üzere konsol üzerinden çalıştıralım. Daha sonra da masaüstüne sağ tıklayarak Programcık Ekle düğmesine basıp açılan iletişim penceresinden Dosya Takipçisi'ni bularak masaüstümüze sürükleyelim.


Dosya Takipçisi'nin ayarlarını açarak yazıtipi olarak Eşaralıklı'yı yazıtipi boyutu olarak da 8'i seçelim. Gösterilecek dosya yolunu da /tmp/paket-ne-yeni.txt şeklinde düzenleyelim.

4. Eğer her şey yolunda gittiyse yeni ve güncel paketleri masaüstünüzden takip etmeye başlayabilirsiniz. Fakat Dosya Takipçisi metne göre otomatik olarak boyutlanmadığı ve kaydırma çubuğu desteği olmadığı için pek kullanışlı olmayacaktır. Ama yine de Dosya Takipçisi plasmoidinin ne işe yarayabileceğini merak edenler için bilgilendirici bir örnek olacaktır sanırım bu kullanım biçimi :)



5. İkinci adımdaki > ile komutun çıktısını ekranda göstermek (ekrana basmak) yerine bir dosyaya borulama (aktarma) işlemi gerçekleştiriyoruz. && ile birden fazla komutu aynı anda (daha doğrusu tek satır üzerinden peş peşe) çalıştırıyoruz. >> ile de borulama işlemini var olan bir dosyanın sonuna eklenecek şekilde biçimlendiriyoruz, bu kullanım biçimiyle ilgili detaylı bilgiyi fun with bash: append text to a file'de bulabilirsiniz.

6. İyi eğlenceler.
9
Ağu
Komut satırındaki çıktıları başka bir yerde kullanmak istiyorsanız  ve borulama yöntemleri tam olarak ihtiyaçlarınızı karşılamıyorsa konsolu açmanız, komutu çalıştırmanız ve komut çıktısının tamamını seçerek kopyalamanız gerekiyor. Ara sıra yapılacak bir işlem için oldukça kısa bir yol gibi görülebilir ama bu adımları günde birden fazla kez tekrarlıyorsanız daha kestirme bir yol kullanmak size zaman kazandıracaktır, en azından kendim için öyle olmasını umuyorum.
 



Google'da kısa bir araştırma yaptıktan sonra GNU/Linux ve MS Windows için komut satırından panoya kopyalama yapan benzer özellikli araçlar olduğunu öğrendim:



xclip'i denemek için indirdim ve PiSi'sini oluşturdum. xclip herhangi bir komutun çıktısını panoya aktarmanızı sağlayan bir komut satırı aracıdır. Sadece komut çıktılarını kopyalamak / borulamak için değil dosyaları farklı dizinler hatta farklı makineler arasında kopyalamak ve taşımak için de kullanılabilir (Tüm özelliklerini denemedim Readme'sinin yalancısıyım). Bazı örnek kombolar:


uptime | xclip
uptime komutunun çıktısını herhangi bir uygulamaya farenizin tekerleğine basarak yapıştırabileceğiniz şekilde kopyalar.


firefox `xclip -o`
Sanırım bu komutu e-posta istemcinizde HTML'lere atarsanız bağlantıları Mozilla Firefox'ta açabilirsiniz (denemedim).


sha1sum ./xclip-0.11.tar.gz | xclip -selection c
sha1um komutunun çıktısını sağ tıklama menüsünde bulunan kopyalama seçeneği ile kullanbileceğiniz şekilde panoya aktarır.


sha1sum ./xclip-0.11.tar.gz | cut -f1 -d':' -d' ' | xclip -selection c
Farklı komut komboları kullanarak komut çıktısının sadece belirli (ihtiyacınız olan) bölümlerini kullanabilirsiniz.

echo konsoldan merhaba | xclip -selection c


İhtiyaçlara göre farklı birleşimler elde edilebilir. Benim ihtiyacım olan herhangi bir arşiv dosyasına kolayca sha1sum komutunu uygulamak sizin de aradığınız bir özellikse şu servis menüsünü kullanabilirsiniz.
1
Ağu
Özgür Arama veya Açık Arama olarak Türkçe'ye çevirebileceğimiz Open Search arama sonuçlarının paylaşılmasını kolaylaştırmak için A9.com öncülüğünde geliştirilen ve yaygın internet tarayıcılarınca desteklenen yaygın bir standarttır.
Mycroft Project tarayıcınızla birlikte kullanabileceğiniz 18000'in üzerinde Sherlock ve OpenSearch arama motoru eklentisini içeren uçsuz bucaksız bir projedir. Diğer geliştiricilerin hazırlamış olduğu arama motoru eklentilerini tarayıcınıza ekleyebilir veya kendi yaptığınız arama motoru eklentilerini Mycroft Project'e yükleyebilirsiniz. Faydalı birkaç arama motoru eklentisine
bağlantılarından ulaşabilirsiniz. Sherlock arama motoru eklentileri Mozilla Firefox, Mozilla SeaMonkey ve diğer Mozilla çekirdeği tabanlı tarayıcılarca desteklenmektedir. OpenSearch ise Mozilla Firefox, Internet Explorer ve Google Chrome tarafından desteklenmektedir. Bu arada Mycroft ismi ise Sherlock Holmes'in kardeşi Mycroft Holmes'ten gelmektedir.
Arama motoru eklentisi herhangi bir sayfayı açmadan tarayıcınız aracılığıyla sayfaya doğrudan erişiminizi sağlar. Mozilla Firefox, Opera ve Internet Explorer gibi yaygın tarayıcıların sağ üst kısmında yer alan arama motoru eklentileri aracılığıyla istediğiniz arama sorgulamalarını en kısa yoldan gerçekleştirebilirsiniz.
Bu üç harikulade teknolojiyi Google Özelleştirilmiş Arama ve Halihazırda Paketlenmiş mi? ile nasıl birleştirebileceğimi merak ettim ve The Venture Skills Blog'daki bilgilerden yararlanarak Halihazırda Paketlenmiş mi? için bir OpenSearch arama motoru eklentisi yaptım. Daha sonra başka arama motoru eklentileri yaparken kolaylık olması için de aşağıdaki notları aldım. Eğer siz de Google Özelleştirilmiş Arama ile yapmış olduğunuz bir arama motoru için özgür arama oluşturmak isterseniz aşağıdaki rehberden yararlanabilirsiniz.
  • Yeni arama motoru eklenti yapımı sayfasını açın.
  • Chose Icon (Simge Seç): Arama motorunuzun Firefox veya diğer tarayıcılardaki arama kutucuklarında görünecek olan simgesini belirlemeniz gerekmektedir. Arama motorunun amacına uygun bir simge oluşturulabilir veya halihazırda var olan bir simge kullanılabilir. Ben Pardus ile birlikte gelen ve pisi dosya türü için hazırlanmış olan simgeyi kullandım.
  • Reference (Referans): Güncellemeler için anahtar olarak kullanılacak tanımdır. Yeni bir özgür arama oluşturuyorsanız daha önce kullanılmamış eşsiz bir isim vermeye dikkat edin. Genel isimlerden ziyade arama motorunu tanımlayıcı ifadeler kullanmak daha doğru bir tercihtir.
  • Your name (isminiz): Özgür aramayı oluşturan kişinin (yani sizin) isminizi yazmanız gereken bölüm. etiketinde yer alacak bu kısım için gerçek isminizi veya takma isminizi kullanabilirsiniz, ben ikinci seçeneği tercih ettim.
  • Your email (e-posta adresiniz): E-posta adresiniz sitede görünmeyecek yalnızca etiketi içinde yer alacak. Ayrıca özgür arama eklentiniz ileride herhangi bir nedenden ötürü silinirse veya çalışmaz duruma gelirse bu adres aracılığıyla bilgilendirilebilirsiniz.
  • Plugin Name (Eklenti İsmi): Eklentinizin Mycroft'ta ve tarayıcıların arama kutucuklarında hangi isimle görüneceğini seçebilirsiniz. Çok uzun olduğu için pek doğru bir seçim olmasa da ben arama motorunun tam ismini -Halihazırda paketlenmiş mi?- ismini vermeyi tercih ettim.
  • Plugin Description (Eklenti Açıklaması): Eklentiniz hakkında kısa bir tanım yazabilirsiniz.
  • Search URL (Arama Bağlantısı): Burası eklenti için en önemli tanımlamanın yapıldığı bölümdür. Eğer burada doğru düzenlemeleri yapamazsanız eklentiniz çalışmayacaktır. Deneme yanılma veya biraz araştırarak doğru sonucu elde edebilirsiniz. Ben sorguyu siteye göndermek için gerekli bağlantıyı oluşturabildim ama sanırım yararlandığım kaynaktaki ifadeyi tam olarak düzeltemediğim için arama sonuçlarında isteğim dışında reklamlar görünüyor. Bunu daha sonra düzeltmeye çalışacağım. Kullandığım bağlantı ise şöyle:
  • http://www.google.com/custom?hl=en&lr=&client=google-coop&cof=L%3Ahttp%3A%2F%2Fozbekanil.googlepages.com/pardus.png%3BLH%3A43%3BLW%3A100%3BLP%3A1%3BCX%3AHalihazırdaPaketlenmişMi%3B&q={searchTerms}&btnG=Search&cx=012154530105083769409:hxcclz8xyfc
  • Input Encoding (Giriş Kodlaması): UTF-8'i seçmeniz iyi olacaktır. Tarayıcının arama sorgusunu siteye gönderirken kullanacağı karakter kodlamasını tanımlar.
  • Search Form URL (Aramanın Yapıldığı Bağlantı): Çok hoş bir özellik olan hiç bir arama ifadesi girilmeden arama yapıldığında arama yapılan sayfanın veya özel bir sayfanın açılması özelliğiyle bir çeşit yerimi / kısayol oluşturabilirsiniz.
  • Plugin category (Eklenti kategorisi): Eklentinizin neyle ilgili olduğunu seçebilirsiniz. Örneğimiz için Linux'u seçtim.
  • Plugin country (Eklenti ülkesi): Hazırladığınız eklentinin sadece belirli bir ülkeyle mi yoksa tüm dünyayla mı ilgili olduğunu seçebilirsiniz.
  • Language of the results (Arama sonuçlarının dili): Bu arama motorunu tamamen kendi ihtiyaçlarım için oluşturduğumdan arama sonuçları Türkçe olarak dönüyor. Bu yüzden dili Türkçe olarak seçtim. Siz de oluşan arama sonuçlarına uygun bir dil seçebilirsiniz.
  • Comment (Yorum): Bu not herkes tarafından erişilebilir olmayacaktır. Güncellemeler veya yerini aldığı eklentiler, vb. hakkında açıklamalar ekleyebilirsiniz.
  • Generate Plugin (Eklentiyi Oluştur): Yazdığınız tanımlamalara göre gerekli kodu oluşturmak için kullanabilirsiniz.
    Install Plugin (Eklentiyi Yükle): Eklentiyi göndermeden önce sisteminizde çalışıp çalışmadığını kontrol edebilir, sorunları varsa düzeltebilirsiniz.
  • Submit Plugin (Eklentiyi Gönder): İlk yapmış olduğunuz özgür arama motoru eklentisini tüm insanların kullanabilmesi için başarıyla Mycroft'a yüklemiş bulunuyorsunuz. Hayırlı olsun :) Benim yapmış olduğuma erişmek için Mycroft Project sayfasında ismini aratabilir veya bu bağlantıyı kullanabilirsiniz.





Eğer yapmış olduğunuz eklentiyi güncellemek isterseniz en üstte yer alan kutucuğa arama motoru eklentinizin referans numarasını yazabilir ve yükleme düğmesine basabilirsiniz. Eklentiniz üzerinde değişiklikleri bitirdikten sonra eklentinizi tekrar göndererek yapmış olduğunuz değişiklikliklerin eklentiye yansımasını sağlayabilirsiniz.
23
Tem
Sabit diskimde bir kaç dosyayı daha sildikten sonra Pardus 2009 için gereken yeri açabilmiştim sonunda. Her yıl gerçekleştirdiğim ilginç bir ritüeli tekrar sahnelemek için en yakın kırtasiyeye doğru evden çıktım. O da ne kırtasiye iflas etmiş, kapanmış. Bu duruma üzülmeye fırsat bulamadan ikinci en yakın kırtasiyeye gitmiş, yeni bir eski teknoloji medya alıp eve dönmüş ve bu medyaya Pardus 2009'u yazmıştım bile.
Bilgilerimi ve kullandığım yazılımların kişileştirmelerini / ayarlarını saklamak için çok saçma bir yedekleme işlemi gerçekleştiriyorum. Eminim bu işi adam gibi yapmanın 1001 yöntemi vardır ama benim sevdiğim bunlardan hiçbiri değil. Mozilla Firefox'u açtım yerimlerimi HTML olarak dışarı aktardım. Kullandığım eklentileri kolayca hatırlayabilmek için ekran görüntüsü aldım. Ekran görüntüsünü alırken paneli üstten yana alarak tek seferde halletmeyi denedim ama sanırım biraz fazla eklenti kullandığım için ancak iki seferde halledebildim. Alırım yedeğimi giderim efeler gibi hey kıvamına gelmiştim neredeyse.
Dosyalarımı yedeklemek içinse ev dizinimdeki benim için anlamlı ve önemli tüm ıvır zıvırı tek bir dizinin içine taşıdım. Daha sonra gizli dosyaları göster diyerek az önce oluşturduğum dizin hariç tüm dosyaları / dizinleri seçtim ve sildim. Daha doğrusu silmeye çalıştım, çünkü bu adım tek seferde gerçekleşmiyor ama bir kaç denemeden sonra amacıma ulaştım, hepsi gitmişti artık.
Kurulum sırasında yedeklerinizin bulunduğu sabit disk bölümünün biçimlendirilmemesine dikkat ederseniz büyük bir ihtimalle her hangi bir veri kaybına uğramazsınız. İnternette Ext3'den Ext4'e veri kaybı olmadan geçilebileceğine dair bir kaç yazı gördüm ama sadece kurulumun yapılacağı bölümü Ex4'e çevirmekle yetindim. Yedeklerimin bulunduğu kısımı ise Ext3 olarak bıraktım.
Bir kullanıcının karşılaşabileceği en kolay kurulum işlemlerinden biriyle Pardus 2009'u yüklemeye başlamaya hazırdım. Gerekli ayarlamaları yaptıktan sonra daha önceden basına sızmış olan sürpriz yumurtalarla oynamaya başladım. Keşke bir de X tabanlı MP3 / OGG çalar olsaydı kurulumda.
Kurulum işlemi başarıyla tamamlandıktan sonra KDE4 denizlerine yelken açabilecektim. Daha önceden de bir KDE4 maceram olduysa da çeşitli nedenler dolayısıyla ayrılmak zorunda kalmıştık. Şimdi başlıktaki bahsettiğim konuya giriş yapabilirim. Bu yazıda hem KDE4'le yeni tanışacaklara hem de Pardus 2009'u denemek isteyenlere onları iyi, kötü ve çirkin nelerin beklediğini göstermeye çalışacağım. İlk önce bahsetmiş olduğum konulardaki değişimlerle başlayacağım.
İyi: Masaüstüne fare ile serbest çizimler yapmaya devam edebileceğiz. Bunun için kullandığımız masaüstlerinden birini dizin görünümü kipinde kullanmamız yeterli.
İyi: Paket Yöneticisi'nin yeni hali oldukça güzel ve kullanışlı. Paketlerin ekran görüntülerinin gösterilmesi ve anlık olarak veri indirme hızının ayarlanması özelliklerine de kavuşursa pek bir eksikliği kalmayacak gibi. Bir de şöyle küçük bir hata var sanırım şu anda.
Kötü: Dolphin'i yönetici haklarıyla açmak için kolay bir yöntem yok. Ne yazık ki "kdesu dolphin", "xdg-su -c dolphin" yöntemleri pek olması gerektiği gibi çalışmıyor. En sağlıklı olarak konsoldan "su -" ve ardından da "dolphin" komutuyla çalıştırılabiliyor.
İyi: KSnapshot için Prt Scr tuşu kullanılabiliyor. Lancelot üzerinden şu şekilde ayarlayabilirsiniz: Lancelot> Menü Düzenleyici> Grafik> KSnapshot yolundan KSnapshot'un kısayol özelliklerine ulaşın. Genel sekmesindeki Çalıştırma geri bildirimini etkinleştir seçeneğini kapatın, böylece ekran görüntülerinizde yazılıma ait zıplayan bir simgenin istenmeyen misafir olmasını engelleyebilirsiniz. Daha sonra da Gelişmiş sekmesindeki Şimdiki kısayol tuşu olarak Prt Scr'yi veya istediğiniz başka bir tuşu ayarlayabilirsiniz.
İyi: Sistem çekmecesindeki yerleşen yazılım simgelerinde şeffaflıkla ilgili her hangi bir sorun yok gibi (henüz Air dışındaki temaları kullanmadığım için tam emin değilim).
İyi: Henüz detaylı olarak test etmedim ama Pardus 2009'da KDE4'ün en önemli özelliklerinden olan ve etiketleme, içeriğe göre arama, dosyalara açıklama ekleme vb. seçenekler sunan Nepomuk Semantik Masaüstü ve Strigi Masaüstü Arama Motoru çalışıyor (konuyla ilgili çözülmüş olan hata kaydı burada).
 
İyi: NVidia ekran kartı sürücüleri ile KDE4 tam olarak uyum içinde, herhangi bir performans sorunuyla karşılaşmadım.
Kötü: İlerleme çubukları oldukça yol katetmiş ama hâlâ olması gerektiği kadar iyi değil.
İyi: Masaüstü efektlerine kavuşmak için sisteminizde kararsızlıklara neden olabilecek Compiz'i kurmanıza gerek yok KDE4 ile gelen efektler tüm ihtiyaçlarınızı karşılayabilecek nitelikte.
Çirkin: MPlayerThumbs paketi ile video dosyalarının önizlemeleri sorunsuzca görüntülenebiliyor ama bu önizlemelerde yer alan film bandı olmasa daha sade ve güzel olur bence, nasıl olsa tüm dosyaların uzantısı görünüyor, ayrıca böyle bir belirtece gerek yok. Ayrıca şeffaflık içeren görüntü dosyalarının şeffaf kısımları siyah olarak görünüyor. Bunların dışında ara sıra bazı performans sorunları da meydana geliyor önizlemeler oluşturulurken.
İyi: Microsoft Windows uygulamalarını sağ tıklayarak ve WINE Windows Programı Yükleyicisi ile Aç seçeneğini kullanarak çalıştırmak son derece kolay ve hızlı bir şekilde gerçekleştirilebiliyor. WINE ile diğer bir güzelliğe de metin dosyalarını sağ tıklayarak ve birlikte aç seçeneğini kullandığınızda görebilirsiniz. Yalnız bu menü öğelerinde WINE simgesi görünmüyor.
Bir ekran görüntüsü bin maddeye bedeldir belki de :)

19
Tem
Android Google tarafından mobil cihazlar için geliştirilen açık kaynak bir platformdur. Android bir işletim sistemi ve genel olarak ihtiyaç duyulabilecek temel yazılımları içermektedir. Android tabanlı cihazlar üzerinde çalışacak yazılımlar üretebilmek veya bu platform için yazılmış yazılımları bilgisayar üzerinde test edebilmek içinse Android SDK kullanılabilir.

Bu yazıda GNU/Linux'ta Android uygulamalarının Pardus üzerinde nasıl çalıştırılabileceğini göstererek Android'i merak edenleri ve yeni bir mobil cihaz almayı düşünenleri bu yeni platformla tanıştırmaya çalışacağım.

1. Android'in geliştiriciler için sunduğu Android SDK'nın GNU/Linux sürümünü bilgisayarımıza indirmeye başlayalım.

2. Paket Yöneticisi aracılığıyla Android SDK'nın ihtiyaç duyduğu diğer yazılımları yükleyelim. Bunun için eğer sistemimizde halihazırda kurulu değilse sun-jdk paketini yüklememiz yeterli.


3. Android'in İnternet üzerinden inme işi tamamlandığında arşivi çalışmak istediğimiz bir dizine açalım. Daha sonra bu dizinin içindeki tools alt dizine geçerek (ör: /home/maidis/android-sdk/tools) ve konsolu açarak (ör: Araçlar> Terminal Aç... veya F4) sanal Android'imizi kurmaya başlayalım.


4. İlk önce bir hafıza kartı oluşturalım, benim için şimdilik 1 GB yeterli eğer siz isterseniz daha büyük bir hafıza kartı da oluşturabilirsiniz.

./mksdcard 1024M maidis

5. Hafıza kartınızın oluşması için bir kaç dakika bekledikten sonra sanal bir Android cihazı oluşturalım:

./android create avd -n terminator -t 2

Özelleştirilmiş bir cihaz oluşturmak isteyip istemediğiniz sorulduğunda eğer teknik özellikleri ayarlamakla uğraşmak istemiyorsanız giriş (enter) tuşuna basarak hiç düşünmeden hayır diyebilirsiniz. Bu komut sayesinde terminator isminde sanal bir Android 1.5 platformu oluşturduk. Ayrıca eğer Android 1.1 platformuna ihtiyacınız varsa en sondaki 2'yi 1 olarak değiştirmeniz gerekiyor.

6. Şimdi oluşturduğumuz terminator'ü rahatça kullanabilmek için bir kısayol oluşturalım. Burada yapacağınız işlemler biraz farklılık gösterebilir. Kendi oluşturduğunuz dizin ve cihaz özelliklerine göre bunları değiştiriniz.


KDE Menü Düzenleyici'yi (eğer yerini tam olarak bilmiyorsanız KDE menüsünün arama kısmına menü düzenleyici yazmanız ve bir saniye sonra çıkacak olan sonuçlar arasından seçim yapmanız yeterli) açalım. İstediğimiz bir alt bölüme geçelim (ör: Sistem) ve Yeni Öge düğmesine basarak yeni bir kısayol oluşturalım. Çalıştırılacak komut kısmına aşağıdaki komutta gerekli değişiklikleri yaparak eklemeniz gerekmektedir:

/home/maidis/android-sdk/tools/emulator @terminator -sdcard /home/maidis/android-sdk/tools/maidis

Diğer düzenlemeleri de yaptıktan sonra ayarları kaydederek KDE Menü Düzenleyici'yi kapatalım.

7. KDE Menüsü üzerinden oluşturduğunuz kısayolu çalıştıralım ve Android'imizin açılmasını bekleyelim. Android'imiz açıldığında istediğimiz gibi kullanmaya başlayabiliriz.





Android'e farklı yazılımlar yüklemek için Android'in internet tarayıcısını kullanabilir ve kolaylıkla bulabileceğiniz yazılımları test edebilir veya Android'le beraber gelen yazılımlara göz atabilirsiniz. Örnek bir deneyim için aşağıdaki videoyu izleyebilirsiniz.




Yazıyı hazırlarken How to Run Android Applications on Ubuntu'dan yararlandım. Yazıda gözünüze çarpan hatalar varsa söylemekten çekinmeyin. Eğer siz de Android'de kullandığınız yazılımları nasıl kapatacağınızı merak ediyorsanız Google Grupları'na göz atabilirsiniz.
8
Tem
Pardus'u kullanmaya başladığım ilk zamanlar, sürekli yeni şeyler denemek için kaynak koddan yazılım kurmaya çalışıyordum. Kaynak koddan yazılım kurmak yaptığınız işlemleri bir sonraki sürüm veya bir sonraki kurulum için de tekrarlayacağınız için pek mantıklı olmasa da uzun zaman bu yöntemi kullandım.
Geçen sene birkaç paket yapma denemesinden sonra kullanmak istediğim ve depolarda olmayan paketleri oluşturabilmeye başladım (Doruk Bey'e bu vesileyle tekrar teşekkür etmek isterim). Hala pek çok şeyi bilmiyorum ama diğer paketleri inceleyerek (kopya çekerek) bir şeyler yapmaya çalışıyorum.
Neyse, asıl konumuza gelirsek, bir yazılımı paketlemeye başlamadan önce o yazılımın halihazırda depoda olup olmadığını kontrol etmek için basit bir yöntem olup olmadığını bilmiyorum. Ben ya Google Türkçe sayfalarda ya da Pardus Depoları'nı tek tek açarak Ctrl+F ile sayfa içinde yazılımın ismini yazarak aratıyordum. Eğer bu adımı yanlışlıkla atlarsam Pang Zero örneğinde olduğu gibi başka bir paketçiye ait bir paketi yeniden paketleyebiliyordum istemeden de olsa (Ceyhun Bey'e de bu konudaki anlayışından dolayı teşekkür ederim).
Pardus Depoları'nın kendi arama özelliği var ama bunlar yukarıda anlattığım durumlar için pek işe yaramıyor gibi. Ben de uzun süredir aklımda olan Halihazırda paketlenmiş mi? isminde basit bir özelleştirilmiş arama hazırladım az önce. Benden başka birinin böyle bir şeye ihtiyaç duyup duymayacağından emin değilim ama eğer kullanmak isterseniz, buyurun :)


Google'nin özelleştirilmiş arama hizmetiyle ilgili daha fazla bilgi için bu yazıdaki bağlantılara göz atabilirsiniz. Google her eve lazım.
3
Tem


Filmlerde el ve göz hareketleriyle, sesli komutlarla veya beyin dalgalarıyla bilgisayarlarını kontrol eden film kahramanlarını görmüşüzdür. Beş on sene öncesine kadar nasıl gerçekleştirilebileceğini dahi zorlukla hayal ettiğimiz bu teknolojiler günümüzde özgür yazılımların gelişmesi sayesinde son kullanıcıların da kullanabileceği bir yaygınlığa erişti.

Erişilebilirlik (accessibility) özel ihtiyaçları olan insanların teknolojiden daha rahat ve etkili bir biçimde yararlanmasına yardımcı olması için tasarlanmış araçları ifade etmek için kullanılan bir terimdir. Ülkemizde bu kavrama ne yazık ki yeteri kadar önem verilmemektedir.

Erişilebilirlik kavramını bilişim dünyası sınırları içinde incelersek, erişebilirlik için; ekran klavyeleri, büyüteçler, sesten yazıya / komuta çeviri yapan programlar, ekran okuyucular gibi kullanıcıların bilgiye ve hizmete erişilebilirliğini artırmak için geliştirilmiş teknolojilerdir diyebiliriz. Günümüzde bu teknolojilerin özgürce kullanılabilmesi için onlarca açık kaynak yazılım geliştirilmiştir.




eViacam da kullanıcıların sadece bir ağ kamerası aracılığıyla, klavye ve fareye ihtiyaç duymadan bilgisayarlarını kullanmalarına yardım eden bir araçtır. Cesar Mauri-Loba tarafından GTK ve OpenCV gibi özgür araçlarla geliştirilen ve yine özgürce dağıtılan eViacam kullanıcıların kafa hareketleriyle fare emülasyonu sağlamaktadır.

eViacam ile fare imlecini hareket ettirmek için kafamızı istediğimiz yöne doğru hareket ettirmek yeterlidir. Herhangi bir tıklama işleminin gerçekleştirilmesi içinse kafamızı daha önceden ayarladığımız süre boyunca sabit tutmamız yeterlidir. Sağ tıklama, sürükleme gibi farklı hareketler ise ekranın üstüne yerleşen tıklama penceresiyle gerçekleştirilebilir.

Programın GNU/Linux ve Microsoft Windows sürümleri bulunmaktadır. GNU/Linux kullanıcıları dağıtımlarının depolarını kontrol ederek eViacam'ı bilgisayarlarına yükleyebilirler. Pardus kullanıcıları sorumluğunu üstlerine alarak şu anda benim oyun alanımda bulunan paket yapım dosyalarından faydalanabilirler:

sudo pisi bi http://svn.pardus.org.tr/pardus/playground/maidis/eviacam/pspec.xml -d

Eğer dağıtımınız için uygun bir paket bulamazsanız, kolayca kaynak koddan da kurulum yapabilirsiniz:

./configure && make && make install

eViacam'ın Türkçe çevirilerini az önce Cesar'a gönderdim, sanırım bir sonraki sürümde eklenmiş olur. Eğer şimdiden Türkçe çevirileri kullanmak isterseniz bu bağlantıdan faydalanabilirsiniz.


Kaynaklar:
Ekşi Sözlük - erişilebilirlik
Introduction: eViacam, a draft copy
26
Haz
Hiç şüphesiz OpenOffice.org ailesinin en bilinen ve en çok kullanılan üyesi Writer (Kelime İşlemci)'dır. OpenOffice.org Writer sahip olduğu gelişmiş özellikleriyle kullanıcılara basit bir mektuptan yüzlerce sayfalık bir kitap yazımına kadar pek çok alanda yardımcı olur. Peki biz bu neredeyse her gün kullandığımız aracı ne kadar yakından tanıyoruz? Çoğumuzun sadece temel özelliklerinden haberdar olduğu OpenOffice.org Writer'ın gelişmiş fakat pek fazla bilinmeyen özelliklerini keşfederek veriminizi ve hızınızı artırmak istiyorsanız sizler için derlediğimiz ipuçlarına göz atmanızı tavsiye ederiz (maidis ve diğerleri).


Kullanıcı sözlüğünden istediğiniz kelimeleri silin

Daha önceden çeşitli nedenlerle kullanıcı sözlüğüne eklediğiniz ama artık kullanmak istemediğiniz veya yanlışlıkla eklediğiniz kelimeleri kullanıcı sözlüğünden kaldırmak için:
  • Araçlar> Seçenekler> Dil Ayarları> Yazım Yardımı bölümünü seçip
  • Kullanıcı tanımlı sözlükler kısmındaki standart[hepsi] seçeneğini düzenle düğmesine basıp
  • Açılan iletişim penceresinden istediğiniz kelimeyi seçerek sil düğmesine basabilirsiniz.
  • Silme işlemlerinizi tamamladıktan sonra sırasıyla Kapat ve Tamam düğmelerine basarak çalışmanıza devam edebilirsiniz.



Çalışmanıza filigran ekleyin

Resmi yazışmalarda muhatabınıza göndereceğiniz iş veya arkadaşlarınıza göndereceğiniz kişisel mektuplara bazen bir filigran eklemek isteyebilirsiniz. Bunun için yapmanız gerekenler şöyle:
  • Biçim> Sayfa bölümünü seçin
  • Buradaki seçenekler arasından Arkaplan'ı seçin ve “... Olarak” değeri Arkaplan'a ayarlayın
  • Aktifleşen dosya seçim bölümünden istediğiniz bir görseli seçin ve sayfada ne şekilde görüntüleneceğini ayarlayın ve Tamam düğmesine basın.



Üst ve alt bilgi alanlarınızı şenlendirin

Çalışmalarınıza eklediğiniz üst ve alt bilgi alanlarını sadece yazılarla sınırlı tutmak zorunda değilsiniz. Ekle> Alanlar bölümünden konu, başlık, yazar ve sayfa numarası gibi özel alanlar ekleyerek bir kitap sayfasında görebileceğiniz tüm uygulamaları kolayca gerçekleştirebilirsiniz.

Ayrıca üst veya alt bilgi alanlarına görseller de ekleyebilirsiniz. Çalışmalarınıza ekleyeceğiniz çekici görsellerle okuyucularınızın ilgisini daha fazla çekebilirsiniz.



Otomatik Düzeltme ile kısayollar oluşturun

OpenOffice.org içindeki Otomatik Düzeltme seçeneği yaptığınız hataları düzeltmenize yardımcı olduğu gibi başka amaçlar için de kullanılabilmektedir. Örneğin sıkça kullandığınız uzun kelime veya kelime grupları için tanımlayacağınız kısayollar sayesinde her defasında bu uzun kelimeleri yazmak yerine kısayol için oluşturduğunuz ifadeleri kullanarak hızınıza hız katabilirsiniz. Kısayolları atamak için:
  • Araçlar> Otomatik Düzeltme... seçeneğini açın
  • Değişiklikler ve istisnalar için dil bölümünden oluşturacağınız kısayolların hangi diller için geçerli olacağını seçebilirsiniz. Yapığınız kısayolun tüm diller için geçerli olmasını istiyorsanız hepsi eğer sadece bir dilde geçerli olmasını istiyorsanız o dili seçmeniz yeterli. Aynı kısayolu farklı dillerde farklı anlamları ifade edecek biçimde tanımlayabilirsiniz.
  • Değiştir sekmesindeki Değiştir bölümüne istediğiniz kısaltmayı yazın (ör: ceb b), yeni değer bölümüne ise kullanmak istediğiniz ifadeyi yazın (ör: Cebelitarık Boğazı) ve Değiştir düğmesine basın
  • Bu yöntemle uzun kelime gruplarını kısaltabileceğiniz gibi, özel karakterleri de daha kolay bir şekilde yazabilirsiniz. Bunun için örneğin μ için #m veya Ω için #ohm benzeri kısayollar oluşturabilirsiniz.



Tablolarınızı çizelgelerle görselleştirin

Çizelgeler genelde OpenOffice.org Calc kullanarak hazırlanmasına rağmen OpenOffice.org ailesinin diğer üyeleri tarafından da oluşturulabilmektedirler. Bunun için hazırladığınız tablonun tamamını fare ile seçerek Ekle> Nesne> Çizelge seçeneğini çalıştırmanız yeterli.


Açılan Çizelge Sihirbazı yardımıyla tablonuzun görünüşünü ve diğer ayarlarını değiştirebilirsiniz.



Aramalarınızı detaylandırın

Aramalarınızı sadece kelimeler üzerinde gerçekleştirebileceğiniz gibi gelişmiş arama özelliklerini kullanarak değişik referans noktalarına göre de arama yapabilirsiniz. Belirli bir yazı tipine, boyutuna, biçimine veya rengine göre arama gelişmiş arama özelliğindeki seçeneklere örnek olarak gösterilebilir.



OpenOffice.org ile heceleyin
Kitap hazırlarken veya diğer çalışmalarınızda kullanabileceğiniz heceleme özelliği sayesinde satır sonlarına gelen kelimeler kesme çizgisiyle ayrılarak kelimenin bölünen heceleri yeni satırdan devam eder. Heceleme düğmesine ulaşmak için Görünüm> Araç Çubukları> Araçlar seçeneğini aktifleştirebilirsiniz.



Aynı belge içinde dikey ve yatay sayfalar kullanın

Örneğin coğrafya ile ilgili bir makale yazarken belgenize geniş bir harita eklemeniz gerekti, ya haritayı küçülterek sayfaya sığdıracaksınız ya da daha iyi bir çözümle aynı belge içinde hem dikey hem de yatay sayfalar kullanacaksınız. Çalışmanızda dikey ve yatay sayfaları bir arada kullanabilmek için:
  • Biçim> Biçemler ve Biçimlendirme seçeneğini açın
  • Açılan iletişim penceresinin üst tarafındaki küçük düğmelerden yararlanarak sayfa biçimleri bölümüne geçin
  • Beyaz alana farenin sağ tuşuyla basın ve açılan Yeni düğmesine basın
  • Yönet sekmesinde oluşturduğunuz bu biçime bir isim (ör: yatay sayfa) verin ve sonraki biçim kısmında da bu ismin (yatay sayfa) seçilmesini sağlayın
  • Sayfa sekmesine geçerek sayfa biçimi olarak yatay seçeneğini işaretleyerek Tamam düğmesine basın
  • Yazınızı yazarken eğer yatay sayfalar eklemeniz gerekirse dikey sayfanızı Ekle> Elle Sonlandır bölümündeki Sayfayı Sonlandır seçeneği ve yatay sayfa biçemiyle sonlandırın
  • Dilediğiniz kadar yatay sayfa kullandıktan sonra tekrar dikey sayfa oluşturmak için Ekle> Elle Sonlandır bölümündeki Sayfayı Sonlandır seçeneği ve varsayılan biçemiyle yatay sayfaları sonlandırın



Metin çerçevelerini birbirine bağlayın

OpenOffice.org bir masaüstü yayın yazılımı olmamasına rağmen gelişmiş yerleşim düzenleri oluşturmanıza imkan sağlar. Örneğin çerçevelerini birbirine bağlayarak birinci çerçevedeki içeriğin birinci çerçevedeki alan bittikten sonra ikinci çerçeveden devam etmesini sağlayabilirsiniz. Çerçeveleri birbirine bağlamak için:
  • Ekle> Çerçeve seçeneğiyle belgenize istediğiniz kadar çerçeve ekleyin
  • Birleştirmek istediğiniz ilk çerçeveyi seçin ve üst araç çubuğunda ortaya çıkan çerçeveleri bağla düğmesine basın
  • İlk seçtiğiniz çerçeveyi hangi çerçeveyle birleştirmek istiyorsanız ona farenin sol tuşuyla basın.
  • Son olarak da çerçevelerin için istediklerinizi yazın



Belgenizi istediğiniz kadar koruyun

Belgenizi İnternet üzerinden diğer kişilerle paylaşırken belgenizde çeşitli değiştirilemeyen daha doğrusu sadece parola ile değiştirilebilecek alanlar oluşturabilirsiniz. Korumalı alanlar oluşturmak için:
  • Korunmasını istediğiniz yazıyı fare yardımıyla seçin
  • Ekle> Bölüm seçeneğini açın
  • Parola ile koruma özelliğini aktifleştirin ve bir parola girin
  • Belgenizi bir defa kaydedip kapattıktan sonra belirlediğiniz alan yalnızca parolayı bilen kişiler tarafınca değiştirilebilecektir.



Izgaralarla daha ince işçilik çıkartın

OpenOffice.org Draw'dan tanıdığımız ızgaraları Writer'da da kullanabiliriz. Izgaralardan yararlanarak birden fazla görselin ve görsellerin yazılarla hizalanması işlemlerini hızlıca yapabiliriz. Belgenizde ızgaraları kullanabilmek için Araçlar> Seçenekler> OpenOffice.org Writer> Izgara seçeneğini açmanız gerekiyor. Izgara aralıklarını ve nesnelerin ızgaralara yapışıp yapışmayacağı gibi seçenekleri bu bölümden ayarlayabilirsiniz.



Tek mi çift mi

Yazıcıdan iki seferde önlü arkalı çıktı alabilmek veya buna benzer çeşitli nedenlerden dolayı bazen sadece tek veya çift sayılı sayfaları yazdırmak isteyebilirsiniz. Bunun için:
  • Dosya> Yazdır menüsü açın
  • Yazdırma menüsündeki Seçenekler düğmesine basın
  • Seçeneklerdeki sayfalar sekmesinde sol sayfalar çift sayfaları, sağ sayfalar ise tek sayfaları temsil etmektedir, istediğiniz seçimleri buradan ayarlayın
  • Büyük bir belgeyi yazdırmadan önce mutlaka küçük bir deneme yaparak istediğiniz sonucu elde edeceğinizden emin olun.
Sabırla okuduğunuz için teşekkür ederim. Gözünüze çarpan hataları bildirmekten çekinmeyiniz. Ayrıca kendi deneyimlerinizle edindiğiniz bu tip pratik kullanımlar varsa yorum olarak bildirebilirsiniz. Herkese imla hatasız, bol kafiyeli günler dilerim. Hoşçakalın.


Kaynaklar:
1. Getting the most out of OpenOffice.org Writer
http://linuxbeacon.com/doku.php/articles:writertips

2. OpenOffice.org Türkiye
http://openoffice.org.tr
31
May
Chromium'un GNU/Linux için alfa sürümü kısa bir süre önce yayınlandı. Henüz günlük kullanım için uygun olmasa da hızı için test edilesi bir tarayıcı izlenimi veriyor ilk bakışta.

Eklenti desteği olmadığı için Flash ve diğer eklentiler içeren siteler (YouTube vb.) çalışmıyor. Bunun dışında Ekşi Sözlük, GMail, Google Reader, Facebook ve Blogger'da yaptığım küçük denemelerde gözüme çarpan bir sorun olmadı.

Chromium'u kendiniz derlemek isterseniz buradaki yönergeleri uygulayabilirsiniz. Ubuntu'ya kurmak için Google'da çıkan onlarca sonuçtan birine bakabilirsiniz. Pardusa 2008.2'ye kurmak içinse:
  • Chromium'un günlük derlemelerinden en güncelini yükleyin.
  • Eğer Chromium bazı kütüphaneleri bulamadığından şikayet ederse bu kütüphaneler için de bağ oluşturmanız gerekiyor.


Chromium'u GNU/Linux'da kullanmak için WINE'den de yararlanabilirsiniz.
Kurmaya (GNU/Linux sürümünü) uğraşmadan önce şu özelliklerin de olmadığını hatırlatmak isterim:
  • Yerimleri yöneticisi yok (ya da bende çalışmadı).
  • Tarayıcı kapatıldığında açık olan sekmeler tarayıcıyı bir sonraki açışta kayboluyor.
26
May
Bazen İnternet üzerinde çok güzel bir yazı görüyor ve bunu daha sonra da kolayca okuyabilmek için bilgisayara kaydetmek istiyordum. Kaydetme işlemini ise İnternet sitesinde yer alan yazı ve görsellerin tamamını seçerek kopyalayıp OpenOffice.org Writer'a yapıştırarak yapmaya çalışıyordum. Yazılar sorunsuzca belgeye eklense de görsellerin kendisi değil sadece bağlantı adresleri ekleniyordu. Bu da belgenin İnternet bağlantısı olmayan bilgisayarlarda veya yazının bulunduğu İnternet sayfası yok olduğunda okunamamasına neden oluyordu.

OpenOffice.org Writer'ı yoğun bir şekilde kullanmadığım (ve Google'da konuyu araştırmadığım) için bu problemi ancak İnternet sayfasını doğrudan (HTML) veya PDF olarak kaydederek çözebildim.

Geçtiğimiz ay şans eseri bir yerlerde (İnternet'te değil daha yerelinde :) ) OpenOffice.org Writer ile Kaydedilen Resimlerin Görüntülenememesi isimli bir belge gördüm ve bunu okuduğumda yukarıda anlattığım olayın nedenlerini ve çözümünü öğrenmiş oldum:

OpenOffice.org Writer belgenize bilgisayar veya İnternet üzerinden görsel eklerken iki seçenek sunuyor. Bunlardan birincisi görselin belgeye katıştırılması, ikincisi ise bağlantı olarak eklenmesi. Bu iki yöntemin de birbirine göre bazı avantaj ve dezavantajları vardır:

  • Görsellerin belgeye sadece bağlantı olarak eklenmesi belgenin boyutunun daha az olmasını sağlamaktadır çünkü belgede görselin kendisi değil sadece bağlantısı bulunmaktadır.
  • Eğer görselleri belgeye bağlantı olarak eklerseniz, görsellerde değişiklik yapmanız gerektiğinde bunu kolayca gerçekleştirebilirsiniz. Yaptığınız değişiklikleri belgeyi bir daha ki açışınızda karşınızda bulacaksınız.
  • Belge ve görseller ayrı ayrı olduğunda taşınabilirliği bir parça zorlaşmaktadır. Belgenizi bir başkasıyla paylaşacağınız zaman görselleri de paylaşmayı unutmamanız gerekmektedir. Hazırladığınız belgedeki görsellerin her yerde sorunsuzca görüntülenebilmesi için görsellerin belgeye katıştırılması çok iyi olacaktır.

Belgenize Ekle> Resim> Dosyadan yolunu izleyerek bir görsel eklerken eğer bağlantı seçeneğini aktifleştirirseniz görsel belgeye bağlantı olarak eklenecektir. Eğer bu seçeneği seçmezseniz görsellerin kendisi belgeye katıştırılır.


İnternet sayfalarından OpenOffice.org Writer'a kopyala ve yapıştır yapılırken ise bütün görseller belgeye bağlantı olarak eklenir (keşke aşağıdaki gibi bir uyarı çıksa burada da).


İster bilgisayarınızdan bağlantı olarak eklediğiniz görselleri isterseniz de İnternet üzerinden bağlantı olarak gelen görselleri belgeye katıştırmak için Düzenle> Bağlantılar> Bağlantıyı Sonlandır yolunu kullanabilirsiniz.


Kaynaklar:
0. Bahsi geçen belge
1. Adding images to a document
2. Belgeye resim eklemek